top of page

Verslag UTMB Mallorca SDT 138km

10 nov
3 minuten om te lezen

Raceverslag UTMB Mallorca SDT

 

138 km 5350m+

22h33m42

6e vrouw

1e in categorie

 

Ik was al de hele week bij mijn zus, die op Mallorca woont en mij zou supporten tijdens de race. Op racedag stond ineens mijn vriend voor de deur als verrassing. Zooo leuk! 😍


Om 22:00 was de start. Ik moest met de shuttlebus, maar de bus kwam niet opdagen. Na 45 minuten wachten en contact met de organisatie zijn we uiteindelijk met auto's gebracht. We kwamen precies om 22:00 aan en hoorden dat ze voor ons de starttijd 15 minuten verschoven hadden.


Ondanks dat had ik er zin in en dat was te merken Ik begon veel te snel! Ik wist dat ik dit niet vol ging houden, maar het voelde zo goed! Tot een km of 20, toen moest ik gas terugnemen en kreeg ik het zwaar.


Ik kreeg ook al vrij snel last van mijn buik. De eerste vp (verzorgingspost) had geen toiletten, dus uiteindelijk in de bosjes beland. Vier keer. En bij alle vps heb ik de dixi moeten opzoeken. 💩 


Eten ging daardoor ook niet heel lekker. In de eerste nacht vielen mijn ogen al bijna dicht. Wat was dit? Meestal geniet ik van lopen in de nacht, maar nu had ik het best zwaar.


Ik was zo blij toen het licht werd en de grote vp op km 60 eraan kwam, waar Lot en Uwe klaar stonden. Ook hier heb ik niet veel gegeten, maar vol goede moed en met nieuwe voorraad ging ik verder. Helaas voelde ik me niet veel beter. Ik bleef die vermoeidheid houden. Had ik al mijn energie in de eerste 20km verbruikt, of kreeg ik toch te weinig binnen?


De trails waren technisch en bij het afdalen moest ik me concentreren, dat de vermoeidheid een beetje wegtrok. Toch kwam ik er nooit echt lekker in. De leukste momenten waren als ik bij verzorgingspost aankwam en Lot en Uwe er ineens weer stonden. Vooral bij de vp voor de tweede grote vp had ik ze niet verwacht en hoorde ik mijn zus vanaf een afstand al lachen.

 

De tweede grote vp was op km 100. Hiervoor begon het nog kort heel hard te regenen. Alles was nat, glad en modderig. Maar hier lukte het me eindelijk om wat normaals te eten. Bouillon met rijst. En ik wisselde van schoenen. Hier had ik na 5 minuten al spijt van. Ik had meteen een zere voet en moest hier nog 38 km mee lopen.


Toen kwam de klim naar het hoogste punt en had ik het weer zo ontzettend zwaar. Ik had een volle buik, een zere voet, geen energie en kwam amper vooruit. Toen ik dacht dat ik boven was bleek het nog 150m klimmen te zijn. Wat een ellende.


Ondertussen vond ik ook dat ik me niet moest aanstellen en probeerde ik te genieten van de prachtige omgeving. Want mooi was het! En ik was toch echt zelf de persoon die hier graag wilde lopen. Ik wist ook dat als ik de ene voet voor de andere zou blijven zetten, de finish vanzelf een keer zou komen.


 In het laatste stuk zat nog een verschrikkelijke afdaling van ruim 800m over een steenpad. Tempo maken zat er voor mij hier niet meer in.


Toen we de weg een klein stukje moesten volgen en er een auto aankwam, zag ik daar Uwe, Lot, Nicky en haar vriend Stefan in zitten. Zo leuk!! Nicky had net zelf haar eerste ultra gefinisht. Niet veel later stonden ze me met z'n vieren langs de route aan te moedigen. Dat was precies de energie die ik nodig had! Eindelijk kwam de finish dan ook echt dichterbij.



Het laatste stuk was nog even heel technisch voordat we eindelijk op asfalt kwamen voor het laatste stuk dalen. Daarna nog een paar vlakke kilometers en toen ein-de-lijk de finish! Ik had gehoopt binnen de 22 uur te finishen. Dit heb ik niet gehaald, maar gezien de strijd die ik onder weg heb gevoerd, ben ik alsnog heel tevreden met mijn tijd. En ik kwam als 6e vrouw over de finish en eerste in mijn categorie!


Dit was echt mijn zwaarste race tot nu toe. Normaal geniet ik het grootste gedeelte en heb ik af en toe een zwaar moment. Nu had ik het voornamelijk zwaar en genoot ik maar af en toe. Ik ben zo wel echt zo blij en dankbaar dat Lot en Uwe er waren om mij te supporten! Samen is leuker dan alleen.




 
 
 

Opmerkingen


bottom of page